Plan jest prosty: 105 milionów euro teraz i kolejne 105 milionów jesienią. Pieniądze mają pochodzić z emisji obligacji zabezpieczonych przyszłymi przychodami medialnymi. Czyli Barcelona nie aktywuje już „dźwigni”. Teraz po prostu wysyła przyszłości rachunek z dopiskiem: „zapłacisz, kiedy Camp Nou zacznie wreszcie zarabiać”.

Powodem pośpiechu mają być kolejne komplikacje wokół przebudowy stadionu i ryzyko spadku wpływów meczowych. Morningstar DBRS utrzymał klubowi ocenę BBB, ale zmienił perspektywę z pozytywnej na stabilną ze względu na rosnące potrzeby finansowe Espai Barça. Sam klub zapewnia oczywiście, że zadłużenie jest tylko tymczasowe, a wszystko zacznie wyglądać piękniej od 2028 roku. W Barcelonie przyszłość tradycyjnie jest najbogatszym członkiem zarządu.

Barça może więc wydać dziś pieniądze, których jeszcze nie zarobiła, żeby kupić zawodników, których później może mieć problem z zarejestrowaniem, jeśli prognozy znowu się nie zepną. Ale spokojnie — dopóki istnieją prawa telewizyjne, obligacje i kolejne sezony, zawsze znajdzie się jeszcze coś, co można sprzedać wcześniej.

To ma być paliwo na transferowe lato. Adeyemi, Julián Álvarez, może jeszcze kilka nazwisk, które ładnie wyglądają w nagłówkach, dopóki nie trzeba usiąść do rozmów z klubem sprzedającym. Barcelona znów działa według własnej logiki: najpierw marzenie, potem przeciek, potem zgoda zawodnika, a na końcu pytanie, czy da się zapłacić obietnicą, prestiżem i wzruszającą prezentacją projektu Flicka.

Najlepsze jest to, że przy każdej takiej informacji Barça brzmi jak klub, który nie tyle buduje kadrę, co prowadzi wielki eksperyment wiary. Wiary, że stadion zaraz zarobi. Wiary, że ktoś odejdzie. Wiary, że Borussia, Atlético albo ktokolwiek inny nagle uzna, że połowa ceny też jest romantyczna. 210 milionów pożyczki? W Barcelonie to nie problem. To po prostu kolejny rozdział projektu, w którym przyszłość zawsze płaci za teraźniejszość.

W teorii te pieniądze mają pomóc domknąć rozliczenia sezonu 2025/26 i przybliżyć Barçę do upragnionego powrotu do zasady 1:1 w LaLidze. W praktyce wygląda to jednak jak kolejna próba łatania dziur kreatywną księgowością i sprzedawaniem przyszłości, by ratować teraźniejszość.

Barcelona od dłuższego czasu funkcjonuje w rzeczywistości, w której niemal każdy ruch transferowy uzależniony jest od kolejnych dźwigni, sprzedaży aktywów albo nowych wpływów „na już”. Tym razem padło na loże i miejsca VIP, które znów mają stać się narzędziem do walki o oddech finansowy.

Dla kibiców Barcelony najważniejsze będzie jedno: czy te 14 milionów rzeczywiście cokolwiek zmieni. Bo jeśli nie, to znów skończy się na medialnym pompowaniu nadziei, a nie na realnym wzmocnieniu kadry.

Źródło: Mundo Deportivo

Jak informuje MARCA, dotychczasowe 1,45 miliarda euro przeznaczone na projekt Espai Barça powoli się kończy. Władze klubu pozostają jednak spokojne i zapewniają, że posiadają wieloletnie doświadczenie w znajdowaniu pieniędzy, których jeszcze chwilę wcześniej nie było.

Według nieoficjalnych informacji rozważane są kolejne dźwignie finansowe, w tym:

💰 sprzedaż powietrza nad Camp Nou,

💰 leasing trawy do 2087 roku,

💰 sponsorowanie poszczególnych schodów stadionu,

💰 oraz sprzedaż praw do nazwy klubowego parkingu.

Klub liczy, że nowy stadion pozwoli wrócić do rywalizacji z największymi europejskimi potęgami oraz spłacić kredyty zaciągnięte na spłatę poprzednich kredytów.

Dla porównania Real Madryt przebudował Santiago Bernabéu za około 1,17 miliarda euro i już dziś stadion generuje rekordowe przychody. W Barcelonie również liczą na podobny efekt, choć na razie największym źródłem dochodu pozostają prezentacje nowych planów finansowania.

Socios mają wkrótce zagłosować nad zwiększeniem zadłużenia. Źródła zbliżone do klubu twierdzą, że większość kibiców jest optymistyczna i wierzy, że pożyczanie kolejnych setek milionów euro to inwestycja, a nie problem.

Więcej informacji po uruchomieniu kolejnej dźwigni. 🍿