W środę podczas prezentacji drużyny przed Trofeum Joan Gamper Cancelo znajdował się w tunelu razem z pozostałymi zawodnikami. Portugalczyk był przygotowany do wyjścia na murawę Spotify Camp Nou, ale jego nazwisko nie zostało wyczytane.

Na nagraniach widać, jak stoi w stroju Barcelony i czeka na swoją kolej. Lamine Yamal pyta go nawet, czy nie wychodzi. Cancelo odpowiada tylko gestem, bo najwyraźniej trudno było znaleźć właściwe słowa na sytuację, w której człowiek ma już koszulkę, numer i miejsce w tunelu, ale formalnie wciąż nie jest piłkarzem klubu.

Barcelona próbowała zamknąć dokumenty przed rozpoczęciem prezentacji. Nie zdążyła. Cancelo pozostał więc za kulisami, a jego oficjalny powrót przełożono o kilkanaście godzin. Barça po raz kolejny udowodniła, że nawet zwykłe wyjście zawodnika z tunelu może zamienić w dwuodcinkową produkcję administracyjną.

Sytuacja ma zostać ostatecznie rozwiązana dzisiaj. Cancelo najpierw podpisze umowę w gabinecie prezesa w obecności swojego agenta Jorge Mendesa, a następnie pojawi się przed mediami. Według hiszpańskich mediów kontrakt będzie obowiązywał do 30 czerwca 2029 roku.

Portugalczyk trafia do Barcelony bez kwoty odstępnego po rozwiązaniu umowy z Al-Hilal. W Arabii Saudyjskiej pozostawał związany kontraktem do 2027 roku, ale od początku naciskał na powrót do Katalonii. Z medialnych doniesień wynika, że zrezygnował również z części należnego mu wynagrodzenia, aby operacja mogła dojść do skutku.

To dość istotny szczegół. Cancelo zrobił finansowy krok w stronę Barcelony, Barcelona przygotowała dla niego koszulkę, a potem obie strony spotkały się w tunelu, gdzie papiery poinformowały je, że na romantyczne zakończenie trzeba jeszcze zaczekać.

Dla 32-letniego obrońcy będzie to już trzecia przygoda z Barçą, ale pierwsza na podstawie stałego kontraktu. Po raz pierwszy trafił do klubu na wypożyczenie z Manchesteru City w sezonie 2023/24. Następnie wrócił w styczniu 2026 roku, tym razem czasowo z Al-Hilal. Teraz ma zostać w Barcelonie na kolejne trzy sezony.

Cancelo będzie piątym letnim transferem klubu po Anthonym Gordonie, Karimie Adeyemim, Jesse Bisiwu i Rodrim. Hansi Flick zna już Portugalczyka, który w poprzednim sezonie był wykorzystywany przede wszystkim po lewej stronie obrony, choć może grać również na prawej flance. Jego uniwersalność daje trenerowi dodatkowe rozwiązania, zwłaszcza że Barcelona nadal podejmuje decyzje dotyczące przyszłości kilku obrońców.

Sam transfer trudno krytykować od strony finansowej. Barça pozyskuje doświadczonego i sprawdzonego zawodnika bez opłaty dla poprzedniego klubu, a Cancelo wyraźnie chciał wrócić. Klubowi udało się jednak dołożyć do tego operacyjny chaos, dzięki któremu pierwszy nieoficjalny obrazek z jego kolejnego powrotu nie przedstawia podpisu ani uśmiechu z Laportą, lecz piłkarza zawracającego z tunelu.

O godzinie 13:45 formalna rzeczywistość ma wreszcie dogonić przygotowaną wcześniej koszulkę. Dopiero później Barcelona będzie mogła przejść do następnego tradycyjnego etapu: walki o terminowe zgłoszenie wszystkich nowych zawodników.

Transfer nadal nie został ogłoszony. Ostatnie formalności nie zdążyły się zamknąć przed rozpoczęciem ceremonii. Gdy zawodników wywoływano po numerach, nazwisko Cancelo nie padło. Został w szatni.

Lamine Yamal zauważył, że go nie ma. Zapytał wprost: „¿No vas a salir?”. Cancelo wzruszył ramionami.

Potem oglądał mecz z trybun. Siedział obok Rodriego, który prezentację już zaliczył.

To trzecia przygoda Cancelo z Barceloną. Pierwsza – wypożyczenie z Manchesteru City w sezonie 2023/24. Druga – wypożyczenie z Al-Hilal od stycznia do czerwca 2026. Teraz wreszcie na stałe. 32-latek rozwiązał kontrakt w Arabii Saudyjskiej, przyjechał do Barcelony w poniedziałek 17 sierpnia i ma podpisać umowę do czerwca 2029. Klub chciał ogłosić go przed Gamperem, żeby mógł wyjść do kibiców. Nie zdążył.

Cancelo po wylądowaniu mówił, że jest tam, gdzie chce być. Że powiedział Deco, iż albo wraca do Barcelony, albo spędzi rok w Arabii bez gry, ale z pensją. Zrezygnował z części wynagrodzenia, bo „było Barça albo nic”.

Na papierze sprawa jest praktycznie zamknięta. Oficjalnego komunikatu jednak nadal nie ma. Klub pracował nad przyspieszeniem ogłoszenia przez cały wtorek i środę. Ostatni dokument nie wszedł na czas.

W Barcelonie to już klasyka. Zawodnik w szatni, koszulka na nim, kibice czekają, a papiery jeszcze biegną. Cancelo trzeci raz próbuje na dobre zostać w tym klubie. Tym razem przeszkodziła mu nie konkurencja na boku, tylko biurokracja.

Ogłoszenie ma paść w najbliższych godzinach. Do tego czasu Portugalczyk pozostaje zawodnikiem, który już jest, ale jeszcze oficjalnie nie jest.

Jak informuje „AS”, Rodri ma jeszcze w poniedziałek przylecieć do Barcelony, aby dopiąć ostatnie szczegóły czteroletniego kontraktu. Manchester City przyjął ofertę, zawodnik już wcześniej uzgodnił warunki umowy, a do zamknięcia operacji pozostały dokumenty, badania medyczne oraz oficjalne komunikaty klubów. To nadal nie jest transfer oficjalny, ale tym razem brakuje już głównie podpisów, a nie kolejnej rundy negocjacji.

Rodri ma przejść badania we wtorek. Barcelona zamierza uzupełnić je wynikami testów przeprowadzonych w Anglii po jego powrocie do Manchesteru City. To istotny etap, ponieważ pomocnik po mistrzostwach świata przeszedł niewielki zabieg pleców. Operacja nie zagraża transferowi, ale może opóźnić jego debiut i wymusić ostrożniejsze wprowadzanie go do gry.

Jeżeli dokumenty nie utkną w jednej z szuflad, których w Barcelonie najwyraźniej jest więcej niż trofeów w muzeum, klub może ogłosić transfer we wtorek. Prezentacja planowana jest na środę przy okazji 61. edycji Trofeum Joana Gampera. Barcelona zmierzy się wtedy z Al-Ahly na Spotify Camp Nou i przedstawi kibicom kadrę na nowy sezon.

Według informacji „The Athletic” podstawowa kwota transferu wyniesie 60 milionów euro. Manchester City może otrzymać kolejne 16,5 miliona w bonusach, z czego około 11 milionów określono jako łatwe do osiągnięcia. Ostateczny koszt operacji prawdopodobnie przekroczy więc 70 milionów euro, nawet jeśli nie zostaną spełnione wszystkie warunki.

Porozumienie nie przyszło od razu. Manchester City odrzucił dwie wcześniejsze propozycje Barcelony, zanim kluby znalazły wspólny język w niedzielę wieczorem. Sam Rodri miał być zdecydowany na powrót do Hiszpanii i wybrał projekt Barcelony, choć zainteresowanie wykazywały również Real Madryt oraz Paris Saint-Germain.

Pomocnik zwrócił uwagę na styl gry zespołu oraz obecność wielu kolegów z reprezentacji Hiszpanii. W Barcelonie spotka między innymi Pedriego, Gaviego, Daniego Olmo, Lamine’a Yamala, Pau Cubarsíego, Erica Garcíę i Joana Garcíę. Nie spotka za to Ferrana Torresa. Jego sprzedaż do Paris Saint-Germain za około 50 milionów euro pomogła sfinansować całą operację. Jeden reprezentant Hiszpanii wyszedł, drugi wchodzi — księgowość na chwilę odzyskała rytm.

Barcelona pozyskuje zdobywcę Złotej Piłki z 2024 roku, kapitana mistrzów świata i zawodnika, który przez siedem sezonów był fundamentem Manchesteru City. Rodri rozegrał dla angielskiego klubu 298 spotkań, zdobył 12 dużych trofeów i strzelił zwycięskiego gola w finale Champions League w 2023 roku.

Pozostało poczekać na badania, podpisy i oficjalne zdjęcie. Wtedy AI będzie mogła wreszcie przestać zgadywać, jak Rodri wygląda w koszulce Barcelony. Choć znając internet, po prezentacji natychmiast zacznie generować Juliána Álvareza.

Najciekawszym eksperymentem było ustawienie Raphinhi na środku ataku. Brazylijczyk pełnił rolę „fałszywej dziewiątki”, schodził po piłkę i robił miejsce zawodnikom wbiegającym z boków. Nie jest to dla niego zupełnie obca pozycja, ale trudno uznać ją za naturalną odpowiedź na odejście dwóch napastników.

Barcelona wygrała 5:2, więc eksperyment nie zakończył się alarmem przeciwpożarowym. Nie oznacza to jednak, że wszystkie problemy zniknęły. Raphinha potrafi tworzyć przestrzeń i uczestniczyć w rozegraniu, lecz drużyna nadal potrzebuje zawodnika, który będzie regularnie zajmował pole karne i kończył akcje.

Taką rolę może otrzymać Hamza Abdelkarim. Egipcjanin ponownie wykorzystał swoją szansę i zdobył bramkę po podaniu Karima Adeyemiego. Dobrze poruszał się bez piłki, pracował w pressingu i zachowywał się jak klasyczny środkowy napastnik. Problem jest oczywisty: Barcelona musiałaby wejść w sezon z ogromnymi oczekiwaniami wobec zawodnika, który dopiero walczy o stałe miejsce w pierwszej drużynie.

Flick eksperymentował również w środku pola. Xavi Espart został ustawiony w podwójnym pivocie, a kolejne minuty otrzymał Brian Fariñas. To rozwiązania awaryjne na czas nieobecności Frenkiego de Jonga i kolejny przykład tego, że trener próbuje zabezpieczyć się na wypadek, gdyby dział transferowy nie zrealizował wszystkich planów.

Nie są to informacje o ustalonej hierarchii na cały sezon. To obserwacje z meczu przygotowawczego oraz próba znalezienia odpowiedzi wewnątrz kadry. Przed Barceloną pozostał jeszcze mecz z Al-Ahly o Trofeum Joana Gampera, więc Flick ma ostatnią okazję do przeprowadzenia testów przed rozpoczęciem rozgrywek La Liga.

Barcelona nadal chce sprowadzić napastnika, a Álvarez pozostaje najgłośniejszym nazwiskiem łączonym z klubem. Dopóki jednak nie pojawi się porozumienie z Atlético Madryt, trener musi pracować z tym, co ma. Na dziś plan jest prosty: Raphinha może udawać „dziewiątkę”, Hamza może spróbować nią zostać, a Barcelona może dalej przekonywać, że wszystko znajduje się pod kontrolą.

Cadena SER, cytowana przez Goal, podała w piątek, że Argentyńczyk miał „w pełni przyznać się do błędu” w szatni i uznać, że jego publiczne żądanie transferu podczas Mundialu było źle rozegrane. Niemal natychmiast ESPN Argentina zaprzeczyło: napastnik nie przeprosił nikogo w Atlético i wciąż uważa swój czas w klubie za zakończony. Dwa dni później sprawa nabrała jeszcze innego kierunku — według SPORT otoczenie Álvareza zażądało pilnego spotkania z dyrektorem generalnym Miguelem Ángelem Gil Marínem w weekend 15–16 sierpnia, by odblokować transfer do Barcelony. Trudno o lepszy dowód na to, że żadnych przeprosin — w sensie pojednania z klubem — nie było.

To nie pierwsza próba kontaktu. 10 sierpnia, w dniu powrotu do treningów po Mistrzostwach Świata, Álvarez już szukał rozmowy z Gil Marínem, ale ten wciąż był na urlopie. Dzień później doszło do spotkania z Diego Simeone, które — jak podaje argentyński El Intransigente — nie przebiegło po myśli zawodnika: trener miał odpowiedzieć, że kwestia transferu „to sprawa zarządu, nie moja”, i potwierdzić, że liczy na Álvareza w nadchodzącym sezonie. W piątkowym sparingu z Olympique Marsylia zabrakło go w kadrze meczowej — oficjalnie z powodów fizycznych, choć według doniesień zawodnik przekazał Simeone, że nie chce już grać w koszulce Atlético.

W tle cały czas toczy się sprawa przed hiszpańską federacją. Pod koniec czerwca Atlético złożyło formalną skargę do RFEF i FIFA, oskarżając Barcelonę o „nękanie” i nielegalne kontakty z zawodnikiem będącym pod kontraktem w chronionym okresie. RFEF otworzyła w tej sprawie postępowanie dyscyplinarne, a Barcelona ma czas na złożenie wyjaśnień. W grę wchodzą kary finansowe, a w skrajnym scenariuszu nawet zawieszenie zawodnika lub ograniczenia w rejestracji nowych piłkarzy dla klubu — co przy letnich odejściach z ataku Barcelony byłoby dotkliwym ciosem.

Na razie oficjalny status sprawy pozostaje bez zmian: latem Barcelona złożyła ofertę w wysokości 100 milionów euro, którą Atlético odrzuciło bez negocjacji; Real Madryt miał zaoferować 150 milionów, również bezskutecznie. Álvarez ma kontrakt z Atlético do czerwca 2030 roku, a klauzula odstąpienia w jego umowie sięga podobno 500 milionów euro. Żadna z tych kwot nie zbliżyła się do realnego porozumienia transferowego — mamy więc do czynienia z zainteresowaniem i odrzuconą ofertą, a nie z negocjacjami w toku.

Atlético rozpoczyna sezon ligowy w środę 19 sierpnia meczem z Málagą, a to, czy Álvarez w ogóle znajdzie się w kadrze meczowej, pozostaje niewiadomą. Barcelona tymczasem czeka — i to już od kilku tygodni — na odpowiedź, której najwyraźniej nikt w Madrycie się nie spieszy udzielić.

Dwie wcześniejsze propozycje również nie zbliżyły się wystarczająco do oczekiwań Anglików. Jedna z nich została w Manchesterze odebrana jako wręcz niepoważna. Mimo tego City nie zamyka Rodriemu drzwi. Klub jest gotowy uszanować jego chęć powrotu do Hiszpanii, ale wygląda na to, że sentyment kończy się dokładnie tam, gdzie zaczyna brakujące 10 milionów funtów.

Sama sytuacja Rodriego zaczyna przy okazji blokować kolejne ruchy City. Anglicy prowadzą rozmowy w sprawie Enzo Fernándeza, za którego Chelsea oczekuje aż 120 milionów funtów, ale pełne wejście w tę operację ma być uzależnione od rozwiązania przyszłości Hiszpana. Jeden transfer stoi więc przed drugim jak korek na autostradzie, a na początku całego łańcucha znajduje się Barcelona ze swoją kolejną próbą zbicia ceny.

Na razie różnica między klubami jest jasna: Barça szykuje około 60 milionów, City chce 70. Jeśli Katalończycy rzeczywiście są przekonani, że Rodri ostatecznie trafi do Barcelony, ktoś będzie musiał w końcu zrobić ostatni krok. I patrząc na dotychczasowe podejście Manchesteru City, raczej nie będzie to Manchester City.

Álvarez miał jasno przekazać drużynie, że dopóki pozostaje zawodnikiem Atlético, jego zaangażowanie w klub będzie pełne. Niezależnie od tego, czy potrwa to dwa dni, rok czy dłużej. Tym samym znika scenariusz buntu, którym jeszcze niedawno straszono w Madrycie.

Najważniejsze jest jednak coś innego. Talavera twierdzi, że Julián ma już świadomość, iż tego lata do Barcelony nie zostanie sprzedany i coraz bardziej godzi się z pozostaniem w Atlético. Nie oznacza to nagłego przypływu miłości do projektu Simeone. Bardziej wygląda na moment, w którym człowiek patrzy na całą sytuację i dochodzi do wniosku: dobra, chyba trochę przesadziłem.

Barcelona przez tygodnie czekała, Atlético nie odpuszczało swojej wyceny, a Julián został dokładnie tam, gdzie był. Wielka transferowa historia może więc zakończyć się najbardziej barcelońskim finałem z możliwych — mnóstwo emocji, mnóstwo nagłówków i ani jednego podpisu.

Simeone również jest nieobecny. Trener nie wrócił z drużyną po zgrupowaniu w Seulu i wykorzystuje dwa dni wolnego. Pierwsze spotkanie obu Argentyńczyków może więc odbyć się najwcześniej w środę, kiedy Atlético wznowi wspólne zajęcia. Stanowisko klubu pozostaje bez zmian: Álvarez nie jest przeznaczony na sprzedaż i ma rozpocząć sezon w Madrycie.

Poniedziałek miał być momentem, w którym transferowa saga wreszcie ruszy z miejsca. Barça liczyła na nacisk zawodnika, media czekały na rozmowę, a Simeone wyjechał odpocząć. Najważniejszy ruch transferowy Barcelony po raz kolejny zależy od spotkania odbywającego się bez udziału Barcelony. I nawet ono zostało przełożone.

Jak informuje Joan Poquí z „Mundo Deportivo”, Álvarez nadal jest numerem jeden na liście Deco i Hansiego Flicka. Barça oczekuje, że po powrocie z urlopu Argentyńczyk sam poprosi o transfer i przekona Atlético do rozpoczęcia negocjacji. Dopiero wtedy Katalończycy mieliby przedstawić kolejną ofertę. Cała strategia opiera się więc na tym, że piłkarz otworzy drzwi, które jego klub właśnie ponownie zatrzasnął.

Najbliższy tydzień ma przynieść rozstrzygnięcie. Jeśli Álvarez nie zmieni stanowiska Atlético, Barcelona uruchomi plan B, a równolegle — według tego samego źródła — ma domknąć odejście Ferrana Torresa. LaLiga rusza dla Barçy 23 sierpnia, więc kończy się czas na marzenia i zaczyna moment, w którym trzeba będzie kupić napastnika dostępnego naprawdę, a nie tylko w klubowych planach.

Barça pracuje nad transferem definitywnym, Cancelo chce wrócić, a według Fabrizia Romano Katalończycy są przekonani, że zamkną operację przed końcem okna. Wszystko jest zatem na dobrej drodze. Brakuje jedynie porozumienia z Al-Hilal, podpisów i samego transferu, czyli tych drobnych elementów, które czasami odróżniają pewność Barcelony od rzeczywistości.

Obecność Cancelo w Arabii nie musi oznaczać żadnego zwrotu. Portugalczyk po prostu wykonuje obowiązki wobec obecnego pracodawcy. Al-Hilal może więc przygotowywać do sezonu piłkarza, którego Barcelona od tygodni przygotowuje do ogłoszenia. Na razie trenuje zawodnik, rośnie optymizm, a transfer jak zwykle jest bliżej niż wczoraj i dalej niż oficjalnie.