A zaczęło bardzo szybko. Rennes prowadziło do przerwy 2:0 po golach Sebastiana Szymańskiego oraz Estébana Lepaula. Paris Saint-Germain miało piłkę, nazwiska i ogromne możliwości, ale gospodarze mieli coś znacznie praktyczniejszego — dwie bramki przewagi.

Wtedy pojawił się Ferran. Były zawodnik Barcelony wszedł z ławki i dwukrotnie trafił do siatki w swoim oficjalnym debiucie dla PSG. Bez okresu ochronnego, bez kilku spotkań na oswojenie się z nowym zespołem i bez długiego tłumaczenia, że potrzebuje czasu. Pierwszy wieczór, dwa gole. Instrukcja obsługi okazała się wyjątkowo krótka.

To dość wymowny początek, zwłaszcza że przed spotkaniem francuskie media podkreślały jego zaległości treningowe. Ferran nie rozegrał meczu od finału mistrzostw świata, a jego przygotowania do sezonu zostały przesunięte przez transfer. Mimo tego Luis Enrique zabrał go do Rennes i otrzymał dokładnie to, po co sprowadził go do Paryża: zawodnika, który może wejść na kilka pozycji w ataku i zamienić nieudany wieczór w coś znacznie mniej bolesnego.

PSG zapłaciło za Hiszpana około 50 milionów euro. Barcelona sprzedała go na rok przed wygaśnięciem kontraktu, uznając, że to dobry moment na zarobek i przebudowę ofensywy. Sama decyzja finansowa nadal może się bronić. Problem w tym, że w Barcelonie trwa równocześnie poszukiwanie nowego środkowego napastnika. Klub sprzedał więc napastnika, a następnie otworzył listę napastników, których chciałby kupić. Proces został zachowany. Zmieniły się tylko nazwiska i przewidywane kwoty.

Nie ma sensu po jednym spotkaniu ogłaszać, że Barcelona popełniła transferowy błąd. Ferran również w Katalonii potrafił przeplatać znakomite występy długimi okresami bez większego wpływu na grę. Można jednak uczciwie powiedzieć, że pierwsze wrażenie pozostawił w Paryżu znakomite. Wszedł z ławki podczas bardzo trudnego meczu i strzelił dwa gole.

Jeszcze tydzień wcześniej jego odejście miało pomóc Barcelonie zrobić miejsce w składzie oraz budżecie. Tydzień później Ferran zdobył dublet w debiucie, a jego były klub nadal sprawdza, którego napastnika da się kupić za znacznie większe pieniądze.

Rekin zmienił akwarium. Na razie woda najwyraźniej mu odpowiada.

Źródła: L’Équipe — relacja z meczu Rennes–PSG | L’Équipe — transfer Ferrana Torresa do PSG | Reuters — oficjalne przejście Hiszpana do PSG

Taką informację przekazało ESPN Brasil, a następnie opisał serwis Barça Blaugranes. Oficjalnego komunikatu jeszcze nie ma, ale klub ma już przygotowywać materiały marketingowe związane z ogłoszeniem nowej hierarchii kapitanów.

Raphinha był jednym z liderów zespołu już w poprzednich sezonach. Po odejściu Marca-André ter Stegena pierwszym kapitanem został Ronald Araújo, jednak Urugwajczyka również nie ma już w klubie. Opaska ponownie potrzebowała więc właściciela i wszystko wskazuje na to, że tym razem trafi do Brazylijczyka.

Jeśli doniesienia się potwierdzą, droga Raphinhi na sam szczyt klubowej hierarchii będzie wyjątkowo ciekawa. Jeszcze niedawno jego nazwisko regularnie pojawiało się przy transferach do Arabii Saudyjskiej. Sam zawodnik przyznawał, że poważnie rozważał odejście, a wysoka oferta mogła ustawić finansowo jego rodzinę na wiele lat.

Barcelona przez długi czas nie była też miejscem, w którym Brazylijczyk mógł czuć się całkowicie nietykalny. Bywał krytykowany, ustawiany na różnych pozycjach i przedstawiany jako zawodnik, którego sprzedaż mogłaby przynieść klubowi potrzebne pieniądze. Teraz ten sam piłkarz ma wychodzić na boisko jako pierwszy kapitan. W Barcelonie droga od potencjalnej sprzedaży do opaski czasami okazuje się krótsza niż kolejka do rejestracji nowych zawodników.

Kluczowa była współpraca z Hansim Flickiem. Niemiecki trener znalazł dla Raphinhi odpowiednią rolę, a Brazylijczyk odpowiedział liczbami, intensywnością i zaangażowaniem. Z czasem coraz częściej zachowywał się również jak jeden z faktycznych liderów zespołu — niezależnie od tego, kto danego dnia nosił opaskę.

W nowej grupie kapitanów mają pozostać Frenkie de Jong oraz Pedri. Kandydatami do jej uzupełnienia są natomiast Eric García i Gavi. Ostateczny skład tej grupy nie został jeszcze oficjalnie ogłoszony.

Na razie informacja o awansie Raphinhi pozostaje medialnym doniesieniem. Jeżeli Barcelona ją potwierdzi, Brazylijczyk rozpocznie sezon jako najważniejszy kapitan zespołu. Od zawodnika regularnie łączonego z odejściem do człowieka stojącego na czele szatni — nawet jak na Barcelonę jest to całkiem efektowny zwrot akcji.

„Bronienie tych barw było dumą” – powiedział Ferran w filmie złożonym z najlepszych momentów jego czteroipółletniej gry w katalońskim klubie. Napastnik podziękował kibicom, nazwał Barcelonę swoim domem i zaznaczył, że zostawia w klubie wielu przyjaciół. Całą treść pożegnania przytoczyła Cadena SER.

Ferran zamyka swoją przygodę z Barceloną z dorobkiem 65 bramek w 207 występach. Jego transfer do PSG ma kosztować około 50 mln euro, choć żadna ze stron nie podała oficjalnej kwoty. W Paryżu Hiszpan podpisał kontrakt do 2031 roku i otrzymał numer 9.

Bez pretensji, zagadkowych wpisów i unfollowów na Instagramie. Zwykłe podziękowania, najlepsze akcje i ostatnie „Força Barça”. Piłkarskie życie: przez cztery i pół roku Barcelona jest twoim domem, a klucze oddajesz już po pierwszym treningu u nowego pracodawcy.

Pieniądze wynikają z mechanizmu solidarnościowego FIFA. Ferran szkolił się w Valencii między 12. a 20. rokiem życia, dlatego klubowi z Mestalla przysługuje 3,3 procent wartości transferu. Valencia nie musiała negocjować z PSG, wysyłać delegacji do Paryża ani uruchamiać żadnej dźwigni. Wystarczyło kiedyś dobrze wyszkolić zawodnika.

Według hiszpańskiego dziennika dodatkowe środki mogą zostać przeznaczone na sprowadzenie prawego obrońcy. Jednym z kandydatów jest Arnau Martínez. Barcelona sprzedała więc Ferrana, PSG dostało napastnika, a Valencia może dzięki temu załatać własny skład. Bardzo wydajna operacja — zwłaszcza dla klubu, który formalnie nie brał udziału w negocjacjach.

Kwota 1,6 mln euro nie została jeszcze oficjalnie potwierdzona przez zainteresowane kluby. Sam mechanizm solidarnościowy służący wynagradzaniu klubów szkolących zawodników funkcjonuje w ramach przepisów FIFA.

Transfer jest już oficjalny. PSG podpisało z Ferranem kontrakt do 2031 roku i dało mu numer 9, a według AS Barcelona otrzyma za niego około 50 mln euro. Sam zawodnik nie ukrywa też, jak ważny był dla niego Luis Enrique. W oficjalnym wywiadzie dla PSG nazwał Hiszpana kimś „jak ojciec” w piłkarskim świecie i podkreślił, że trener zawsze dawał mu dużo zaufania. 

Cała historia robi się ciekawsza, kiedy cofniemy się raptem o kilkanaście dni. Jeszcze na początku sierpnia Ferran mówił, że Barcelona musi pokazać mu, że go chce, a temat nowego kontraktu pozostawał otwarty. Klub najwyraźniej pokazał uczucia po swojemu: przyjął ofertę PSG i zaksięgował przelew. Ferran z kolei znalazł klub, który ma mu dać to, czego w Barcelonie nie dostał — przynajmniej według jego własnych słów. 

Nie ma tu żadnego bezpośredniego ataku na Barçę i nie ma sensu tak tego sprzedawać. Ale timing jest wręcz książkowy. Kilka dni temu „pokażcie, że mnie chcecie”, dziś „idealny klub do wygrania Champions League”. Barcelona dostała 50 milionów, PSG dostało napastnika, a kibice dostali zdanie, które będzie wracało przy każdym większym europejskim wieczorze.

Xavi wraca do pracy po ponad dwóch latach przerwy i od razu dostaje jedną z najmocniejszych reprezentacji Europy. W Barcelonie prowadził pierwszy zespół w 96 spotkaniach, zdobywając mistrzostwo Hiszpanii i Superpuchar. Teraz znów będzie pracował między innymi z Frenkiem de Jongiem, tylko tym razem nikt nie będzie mu tłumaczył, że przed wystawieniem zawodnika trzeba jeszcze sprawdzić, czy udało się go zarejestrować.

Sam Xavi przyznał po ogłoszeniu decyzji, że czuje szczególną więź z holenderskim futbolem przez wpływ Johana Cruijffa, Rinusa Michelsa, Louisa van Gaala i Franka Rijkaarda na jego piłkarskie wychowanie. Co ciekawe, będzie pierwszym zagranicznym selekcjonerem Oranje od 1978 roku. Barcelona wychowała więc trenera tak wiernego swojej filozofii, że Holendrzy ostatecznie uznali go za swojego.

A Koeman? Cóż. Jeśli kiedyś obejmie jeszcze jakiś zespół, powinien przed podpisaniem kontraktu sprawdzić, gdzie aktualnie przebywa Xavi.

Historia układa się podejrzanie znajomo. W listopadzie 2021 roku Xavi zastępował Koemana w Barcelonie, a teraz może zrobić dokładnie to samo w Oranje. Różnica jest taka, że tym razem nie odziedziczyłby po Holendrze klubowych problemów Barçy, konferencji o sytuacji finansowej i obowiązkowego tłumaczenia, dlaczego kolejnego zawodnika nie da się jeszcze zarejestrować.

Xavi pozostaje bez pracy od odejścia z Barcelony w 2024 roku. W Katalonii zdobył mistrzostwo Hiszpanii i Superpuchar, a reprezentacja Holandii byłaby jego pierwszą pracą poza futbolem klubowym. Dodatkowym smaczkiem byłoby ponowne spotkanie z Frenkiem de Jongiem, którego prowadził już na Camp Nou. Koeman może więc spojrzeć za siebie. Xavi już raz pojawił się tam, gdzie właśnie kończyła się jego kadencja.

Jak przypomina dziennik „AS”, pięć lat później relacje Messiego z Barceloną nadal są znacznie cieplejsze niż jego stosunki z Joanem Laportą. Argentyńczyk publicznie okazuje klubowi sympatię, odwiedził nawet nocą przebudowywane Camp Nou, ale próby pojednania z prezydentem nie przyniosły efektu. Zapowiadano już pomnik i wielki mecz pożegnalny. Na razie oba projekty radzą sobie świetnie — dopóki nie trzeba ich zrealizować.

Cała historia nie zaszkodziła zresztą politycznej pozycji Laporty. W ciągu tych pięciu lat Barcelona zdobyła trzy mistrzostwa Hiszpanii, dwa Superpuchary i Puchar Króla. Trofea można policzyć, lata od odejścia Messiego również. Tylko terminu godnego pożegnania klub nadal nie potrafi znaleźć.

Jordi Cruyff nazwał Niemca natychmiastowym wzmocnieniem i przyznał, że Ajax od dawna pracował nad jego sprowadzeniem. W Amsterdamie witają więc znakomitego bramkarza z ogromnym doświadczeniem. W Barcelonie żegnają problem, który jeszcze niedawno nosił kapitańską opaskę. Ten sam zawodnik, zupełnie inna narracja.

Według medialnych doniesień Barça nadal będzie pokrywać aż 90% pensji ter Stegena, a dodatkowo przejęła na siebie sporny podatek blokujący operację. Ajax dostał bramkarza, Barcelona dostała zakończenie sagi — i większość rachunku. Po dwunastu latach temat można wreszcie zamknąć. Portfela już nie.

Barcelona nie zdecydowała się zatrzymać Rashforda po zakończeniu wypożyczenia. Teraz szuka nowego napastnika, nie zna przyszłości Ferrana Torresa i obserwuje, jak kolejny zawodnik opuszcza jej „projekt”. Planowanie kadry pozostaje więc bardzo konsekwentne: odejścia są realne, a następcy występują głównie w nagłówkach.

28-letni Rashford rozegrał na mundialu sześć spotkań, strzelił jednego gola i dotarł z Anglią do półfinału. Fenerbahçe nie zdobyło mistrzostwa Turcji od 2014 roku, ale przynajmniej wygląda na klub, który wie, że za piłkarzy czasem trzeba zapłacić. W Barcelonie ta część rynku transferowego wciąż uchodzi za dość kontrowersyjną teorię.