Argentyńczyk pozostaje ulubionym kandydatem Hansiego Flicka do wzmocnienia ataku. Po odejściach Roberta Lewandowskiego i Ferrana Torresa Barcelona potrzebuje nowej klasycznej „dziewiątki”, a Álvarez od dawna znajduje się na szczycie listy życzeń klubu.

Problem polega na tym, że Atlético Madryt nie pozostawia w tej sprawie zbyt wiele przestrzeni do negocjacji. Prezydent Enrique Cerezo oraz dyrektor generalny Miguel Ángel Gil Marín publicznie podkreślali, że napastnik nie jest na sprzedaż. Barcelona może więc ustalać własne terminy, ale nie może wyznaczyć Atlético dnia, w którym madrycki klub powinien zmienić zdanie.

Dodatkowe zainteresowanie wywołała nieobecność Álvareza w kadrze na ligowy mecz z Málagą. W obecnej sytuacji łatwo byłoby przedstawić ją jako kolejny element transferowej układanki, lecz Diego Simeone podał sportowe wyjaśnienie. Trener Atlético zaznaczył, że mistrz świata później rozpoczął przygotowania, trenował z zespołem dopiero przez około tydzień i nie rozegrał żadnego przedsezonowego sparingu.

Nie ma więc podstaw, aby absencję Argentyńczyka traktować jako transferowy bunt lub próbę wymuszenia odejścia. Wiadomo jedynie, że zawodnik nie jest jeszcze gotowy do gry, natomiast „Mundo Deportivo” utrzymuje, że sam Álvarez chciałby przenieść się do Barcelony.

Najbliższe dni mają pokazać, czy Katalończycy są w stanie przedstawić Atlético propozycję, która rzeczywiście otworzy negocjacje. Na razie nie pojawiły się informacje o zaakceptowanej ofercie, porozumieniu między klubami ani zgodzie na sprzedaż zawodnika. Jest zainteresowanie, jest wewnętrzny termin i jest napastnik wskazany przez Flicka — brakuje tylko najmniej istotnego szczegółu: zgody jego obecnego pracodawcy.

Barcelona rozpocznie ligowy sezon w niedzielę wyjazdowym spotkaniem z Elche, a okno transferowe pozostanie otwarte do 1 września. Klub nie zamierza jednak czekać do ostatniego dnia. Jeżeli w ciągu dwóch lub trzech dni stanowisko Atlético nie ulegnie zmianie, Barça ma uruchomić plan awaryjny.

W Katalonii „nie” najwyraźniej wciąż bywa traktowane jako zaproszenie do jeszcze jednej rozmowy. Tym razem zegar już tyka — tylko że znajduje się w biurach Barcelony, a nie Atlético Madryt.

Źródła: Mundo Deportivo, Cadena SER

„Mundo Deportivo” informuje, że oficjalnym powodem absencji jest zbyt krótki okres przygotowań po późniejszym powrocie do drużyny. Saudyjskie źródła cytowane przez Goal idą trochę dalej: Simone Inzaghi ma nie widzieć Cancelo w swoich planach i uznał, że zawodnik nie jest obecnie gotowy fizycznie do gry.

W tle Barcelona nadal czeka. SER Catalunya podała dziś, że transfer jest blisko, a do zamknięcia mają pozostać kwestie biurokratyczne. Czyli Cancelo jest obecnie w dość osobliwej sytuacji: wrócił do klubu, który nie bardzo chce z niego korzystać, czekając na klub, który bardzo chce go sprowadzić, ale jeszcze nie skończył papierów.

Barcelona i formalności. Cancelo zna ten duet aż za dobrze. W styczniu jego powrót również dostał kilka godzin dodatkowego napięcia właśnie przez dokumenty. Wygląda na to, że druga część tej historii postanowiła uszanować tradycję.

Cadena SER podaje, że kolejna propozycja może zostać skonstruowana jako 60 mln euro podstawy oraz 10 mln w bonusach. City nie zamierza robić Rodriemu więzienia z Etihad, ale oczekuje kwoty znacznie bliższej własnej wycenie. Innymi słowy: drzwi są otwarte, tylko wejście okazuje się nieco droższe, niż Barcelona zakładała.

Co ciekawe, w klubie ma już panować przekonanie, że Hiszpan mógłby pojawić się w Barcelonie nawet w poniedziałek. W piątek Rodri powinien jeszcze wrócić do Manchesteru i rozpocząć treningi z City. Całkiem zwyczajny powrót do pracy — poza drobnym szczegółem, że trzy dni później może już pracować w innym kraju.

Barça zaczęła od znacznie niższego pułapu, dostała dwa razy po łapach i właśnie zbliża się do 70 mln euro. Negocjacje z Manchesterem City mają więc ciekawą dynamikę: Anglicy mówią „nie”, a Barcelona stopniowo odkrywa, ile naprawdę znaczy „nie”.

To nowe ustawienie dla zawodnika, który w Juvenilu A występował przede wszystkim jako ofensywny pomocnik lub na prawym skrzydle. Flick już podczas zgrupowania w Anglii chwalił jego talent, ale teraz nie ogranicza się do oglądania go na treningach — próbuje znaleźć mu konkretne miejsce w ataku pierwszej drużyny. 

Ma to dodatkowy kontekst. Robert Lewandowski odszedł, przyszłość Ferrana Torresa jest mocno związana z rozmowami z PSG, a Barcelona nadal szuka napastnika. Jeszcze kilka dni temu Flick mówił, że granie bez klasycznej „dziewiątki” nie jest jego preferowanym rozwiązaniem. Teraz, obok transferowych nazwisk za dziesiątki milionów, sprawdza 16-latka. Barça potrafi długo szukać napastnika na rynku, żeby ostatecznie odkryć jednego kilka boisk dalej w Ciutat Esportiva. 

To zmienia obraz sytuacji względem wczorajszych doniesień. „The Guardian” informował wcześniej o poprawionej propozycji na poziomie około 60 mln euro i sugerował, że Barça zbliżyła się do wyceny City. Teraz „The Times” podaje, że również ta druga próba została odrzucona, a Manchester oczekuje znacznie większej kwoty. 

Czyli klasyczny plan Barcelony wszedł w mniej romantyczną fazę: Rodri ma chcieć transferu, Barça chce Rodriego, ale Manchester City właśnie przypomniał, że do tej układanki potrzebna jest jeszcze zgoda klubu posiadającego jego kontrakt. Teraz decyzja należy do Barcelony: podbić ofertę po raz trzeci albo liczyć, że stanowisko City zmięknie wraz z końcem okna. Rodri ma wrócić do Manchesteru na przygotowania w piątek. 

Jack Gaughan z „Daily Mail” twierdzi, że pierwsza oferta została odrzucona i wyśmiana. Ben Jacobs z talkSPORT pisze o żądaniach sięgających 75 milionów euro, a David Ornstein z „The Athletic” podaje nawet 80 milionów. Fabrizio Romano potwierdza natomiast odrzucenie pakietu 45+5 i zapowiada, że Barça wróci z poprawioną propozycją. Źródła różnią się głównie w ocenie tego, jak bardzo Barcelona nie trafiła z ceną.

Największym argumentem Barçy pozostaje sam Rodri. 30-latek miał już uzgodnić warunki kontraktu, poinformować City o chęci odejścia i wcześniej odrzucić Real Madryt. Barcelona przekonała więc zawodnika i utarła nosa największemu rywalowi. Teraz musi jeszcze przekonać klub, który faktycznie posiada jego kartę.

W Barcelonie nie ma paniki, jest pełny optymizm. Są świetne relacje z City, zgoda Rodriego i bezpośrednie rozmowy. Brakuje tylko około 30 milionów euro. Czyli właściwie wszystko idzie zgodnie z planem — poza ceną transferu.

Strajku ani spóźnień nie będzie. Álvarez ma 10 sierpnia normalnie stawić się na treningu, a dopiero później spróbować przekonać Miguela Ángela Gila Marína i Mateu Alemany’ego do negocjacji. Bunt ma być wyjątkowo elegancki: zawodnik trenuje, Atlético nie ustępuje, a „Sport” regularnie sprawdza temperaturę całej operacji.

Jeśli klub z Madrytu otworzy drzwi do rozmów, Barcelona ma nieznacznie poprawić ofertę wynoszącą obecnie około 100 milionów euro. Na razie porozumienia nie ma, Atlético nadal pozostaje nieugięte, ale płomień jeszcze nie zgasł. W Barcelonie wystarczy dziś jeden przeciek, żeby kibice znów zobaczyli Juliána w koszulce Blaugrany.

Rojiblancos podejrzewają, że Galatasaray zażądałoby więcej za zawodnika mającego kontrakt do 2029 roku. Poza tym w klubie zostają Alexander Sørloth oraz Julián Álvarez, którego Miguel Ángel Gil Marín nie zamierza sprzedawać. Plan Barcelony wygląda więc następująco: Atlético musi kupić napastnika, którego obecnie nie chce, a następnie sprzedać zawodnika, którego bardzo chce zatrzymać. W stolicy Katalonii podobno nazywają to „okolicznością sprzyjającą”.

Osimhen miał zostać zaoferowany również Barcelonie, Arsenalowi i Tottenhamowi. Anglicy proponowali 55 milionów euro, choć Galatasaray zaledwie rok temu zapłaciło za Nigeryjczyka 75 milionów. Barça również mogła zainteresować się napastnikiem, ale postawiła na Álvareza. Najwyraźniej gotowe rozwiązania nie zapewniają tylu emocji co kilkumiesięczne negocjowanie z klubem, który nie chce negocjować.

Adrián Sánchez z Más Que Pelotas podaje, że Barcelona nadal uważa transfer Argentyńczyka za bardzo trudny. Mogłaby podwyższyć ofertę, gdyby Atlético otworzyło rozmowy, ale na razie nic tego nie zapowiada. Madrytczykom podoba się Ferran Torres, Ferran rozważa wyłącznie PSG, a Álvarez zostaje na Metropolitano. Katalończykom pozostała więc ostateczna ofensywa. Prawdopodobnie do następnej ostatecznej ofensywy.

Klub liczy, że Álvarez wykona kolejny krok i publicznie ogłosi, że chce grać dla Barçy. Wtedy Barcelona miałaby zwiększyć ofertę do 115 milionów euro. Czyli klasyczne negocjacje po katalońsku: najpierw zawodnik ma wywołać awanturę, a dopiero później klub łaskawie otworzy portfel.

Nie wiadomo jeszcze, czy podczas spotkania przedstawiciele Barçy doradzą Juliánowi wyłączenie telefonu, zasłonięcie okien i zabarykadowanie się w domu do czasu uzyskania zgody na transfer. Przy tej sadze brakuje już tylko komunikatu: „Nie wyjdę, dopóki Atlético nie zaakceptuje 115 milionów”. Barcelona najwyraźniej nie szuka już napastnika. Szuka zakładnika z własnej woli.

Baskowie kupili Laporte z Al-Nassr zaledwie rok temu za 10 milionów. Teraz oczekują ośmiokrotnie większej kwoty, czyli proponują Barcelonie interes w jej ulubionym stylu — niezwykle kreatywny, tylko tym razem korzystny dla drugiej strony.

Kontrakt mistrza świata obowiązuje jeszcze przez dwa lata, więc Athletic nie ma żadnego powodu, by schodzić z ceny. Barça konkretnej oferty na razie nie złożyła. Powstał za to kolejny transferowy temat, który można pielęgnować przez kilka tygodni, zanim okaże się, że klub nie może sobie na niego pozwolić.