De Jong posłuchał. Grał dalej, bo — jak sam tłumaczy — mundial był dla niego spełnieniem marzeń. Dopiero po powrocie do Barcelony kolejne badania wykazały, że uraz jest poważniejszy niż wcześniej sądzono. Efekt znamy: zamiast przygotowań do sezonu jest rehabilitacja i kilka miesięcy poza boiskiem.

Pomocnik nie ukrywa przy tym wściekłości na narrację, która pojawiła się później wokół jego decyzji o dalszej grze. Podkreśla, że działał na podstawie informacji otrzymanych od lekarzy i chce wyjaśnić sprawę również dlatego, że jego zdaniem cała historia zaczęła szkodzić jego wizerunkowi.

Czyli mamy kontuzjowanego piłkarza, który dostał zielone światło na grę, po powrocie dowiedział się, że jednak jest znacznie gorzej, a teraz jeszcze musi publicznie tłumaczyć, dlaczego w ogóle wyszedł na boisko. Futbol czasem naprawdę potrafi dołożyć rehabilitację wizerunkową gratis do tej kolana.

Nie był to jednak normalny trening z pełnym obciążeniem. Lamine realizował indywidualnie przygotowany plan, podobnie jak pozostali reprezentanci Hiszpanii stopniowo wracający do rytmu po mundialu.

Barcelona dopiero składa podstawową jedenastkę z powrotem w całość, więc żadnego „Lamine gotowy na 90 minut” tutaj jeszcze nie ma. Jest za to pierwszy konkretny krok: rano siłownia, wieczorem murawa i piłka. Flick przynajmniej nie zamierza tracić czasu, ale tym razem fizjologia ma pierwszeństwo przed nagłówkami.

To pierwszy konkretny krok od wczorajszego potwierdzenia poważnej kontuzji Szweda. Klub nie podał jednak przewidywanego terminu powrotu i na tym etapie nie ma sensu zgadywać, czy Bardghji wróci za sześć, osiem czy więcej miesięcy. Wiadomo tylko, że teraz zaczyna się długa rehabilitacja.

Ironia tej historii pozostaje wyjątkowo gorzka dla Barcelony. Bardghji miał być jednym z zawodników, których tego lata można było wykorzystać w transferowych planach, więc klub próbował ograniczać ryzyko. Skończyło się najgorszym możliwym scenariuszem. Teraz przynajmniej pierwsza wiadomość po kontuzji jest dobra: operacja przebiegła zgodnie z planem.

Problemem jest również zdrowie kapitana Barçy. De Jong zmaga się z urazem więzadła pobocznego kolana i na razie zdecydowano się na leczenie zachowawcze. Jeżeli nie przyniesie efektów, pod uwagę może być brana operacja. W tym samym czasie klub mocno pracuje nad Rodrim, więc po powrocie Holender może zastać w środku pola zestaw Rodri–Pedri i wolne krzesło przeznaczone już dla kogoś bardziej ofensywnego.

De Jong rozegrał dla Barcelony ponad 250 spotkań od transferu z Ajaksu w 2019 roku i przez lata miał być fundamentem projektu. Teraz wystarczy jeden potencjalny transfer, żeby znów pojawiły się pytania o jego przyszłość. Barça może zmieniać trenerów, dyrektorów i pomysły na skład, ale jedna tradycja pozostaje nietknięta: jeśli pomocników robi się za dużo, najpierw sprawdzamy, którego można sprzedać.

Jak wylicza „Mundo Deportivo”, Flick musiał radzić sobie bez De Jonga w podstawowym składzie w 32 ze 117 spotkań. Barça wygrała 25 z nich, jedno zremisowała i sześć przegrała. Najczęściej w środku pola pojawiał się wtedy Pedri — 22 razy — a zaraz za nim Casadó z 16 występami. Duet Pedri–Casadó rozpoczął wspólnie osiem takich meczów.

Ostatecznej decyzji jeszcze nie ma, ale sprzedaż wychowanka przestała wyglądać tak oczywiście. Barcelona nie tyle zmieniła zdanie o Casadó, ile została zmuszona przypomnieć sobie, że piłkarz przeznaczony do odejścia potrafi również przydać się na boisku.

Jak podaje „Sport”, Ferran ma wątpliwości dotyczące dalszej gry w Barçy. Napastnika miało zaboleć, że po odejściu Lewandowskiego klub nawet nie rozważał go jako podstawowej „dziewiątki”. Zainteresowanie wykazują PSG, Liverpool i Real Madryt, choć według „El País” na stole nie pojawiła się jeszcze żadna konkretna oferta.

Barcelona chce go zatrzymać, ale nie zamierza na razie zwiększać mu pensji ani obiecywać miejsca w składzie. Z odnowieniem umowy również poczeka do września, ponieważ wcześniejszy podpis oznaczałby konieczność zapłacenia Manchesterowi City siedmiu milionów euro. Ferran dał Hiszpanii mistrzostwo świata. Teraz czeka, aż Barça sprawdzi, czy jego bohaterstwo zmieści się w limicie wynagrodzeń.

Po spotkaniu Pedri miał świętować spokojniej niż reszta drużyny. Oczywiście natychmiast uznano to za powód do niepokoju. W Barcelonie nawet zdobycie mistrzostwa świata może zostać zinterpretowane jako kryzys, jeżeli zawodnik nie zatańczy wystarczająco energicznie przed kamerami.

Sytuacja jest szczególnie ciekawa, bo jeszcze przed mundialem Pedri był przedstawiany jako serce zespołu Flicka i jeden z najlepszych pomocników świata. Teraz wraca z najważniejszym trofeum w futbolu, ale także z pytaniem o miejsce w składzie. Barça potrafi naprawdę wiele. Nawet złoty medal zamienić w raport o zagrożeniach.

Na razie są to jednak wyłącznie doniesienia i interpretacje El Nacional, a nie oficjalne stanowisko klubu. Pedri ma jeszcze trochę urlopu, zanim wróci do Barcelony. W sam raz, żeby odpocząć po mundialu i przygotować się na znacznie trudniejsze wyzwanie: kolejną rundę katalońskich nagłówków.

Ostatnie miesiące były dla niego wyjątkowo trudne. Po czerwonej kartce z Chelsea spadła na niego fala krytyki, a problemy psychiczne zmusiły go do przerwy. Po powrocie nie odzyskał dawnego znaczenia — Flick częściej stawiał na duet Pau Cubarsí–Gerard Martín, a kapitan Barcelony obserwował rozwój wydarzeń głównie z ławki. Do tego podczas mistrzostw świata nie rozegrał ani minuty.

Araujo wrócił do Barcelony po wyleczeniu kontuzji łydki i już pojawiał się w Ciutat Esportiva, gdzie przechodził rehabilitację. Od poniedziałku ma rozpocząć normalne treningi i udowodnić, że wciąż może być filarem defensywy. Piękna historia o lojalności — szczególnie w klubie, w którym status „nietykalnego” potrafi obowiązywać dokładnie do chwili pojawienia się odpowiedniej oferty.

Urugwajczyk myśli więc wyłącznie o Barcelonie. Barcelona zapewne również o nim myśli. Pytanie tylko, czy jako o kapitanie pierwszego składu, wartościowym rezerwowym, czy kolejnej pozycji na letniej liście sprzedażowej.