Według Cadena SER 22-letni pomocnik jest obecnie pierwszym kandydatem do opuszczenia Barcelony. Na stole znajdują się poważne propozycje z Al-Hilal i Al-Ahli, a zainteresowanie zgłaszają również inne kluby. Casadó chce najpierw zebrać wszystkie dostępne oferty i dopiero później zdecydować o swojej przyszłości.

Decyzja zawodnika jeszcze nie zapadła. To ważne, ponieważ obecnie nie ma żadnego porozumienia w sprawie transferu, a sam pomocnik wcześniej konsekwentnie podkreślał, że chce zostać w Barcelonie i walczyć o miejsce w składzie. Jeszcze kilka miesięcy temu jego otoczenie przekazywało, że przeprowadzka nie jest brana pod uwagę.

Sytuację zmienia przyjście Rodriego. Reprezentant Hiszpanii ma podpisać kontrakt do 2030 roku i z miejsca stać się jednym z najważniejszych zawodników Hansiego Flicka. Dla Casadó oznacza to kolejne ograniczenie minut w środku pola, gdzie już wcześniej jego pozycja nie była tak mocna jak w pierwszym sezonie pod wodzą niemieckiego trenera.

W rozgrywkach 2025/26 wychowanek zaliczył 34 oficjalne występy, ale spędził na boisku tylko 1396 minut. Był potrzebny, lecz coraz rzadziej znajdował się na pierwszym planie. Barcelona nadal przedstawia go na swojej stronie jako pracowitego, intensywnego pomocnika zapewniającego drużynie równowagę. Wygląda jednak na to, że równowaga finansowa może okazać się dla klubu jeszcze bardziej interesująca.

Casadó pozostaje związany z Barceloną do 30 czerwca 2028 roku. Klub nie musi więc sprzedawać go za wszelką cenę i może spokojnie czekać na odpowiednio wysoką propozycję. Cadena SER nie podała aktualnej kwoty oferowanej przez saudyjskie zespoły. Wcześniejsze doniesienia mówiły natomiast, że zainteresowanie z Arabii Saudyjskiej może doprowadzić do oferty w okolicach 40 milionów euro.

Jego odejście przyniosłoby Barcelonie czysty zysk księgowy, zwolniło miejsce w kadrze i pomogło sfinansować kosztowne przebudowywanie zespołu. Wszystko zgadza się z punktu widzenia zarządu. Trochę mniej z opowieścią o wychowanku, który cierpliwością i ciężką pracą miał zapewnić sobie przyszłość w klubie.

Rodri może więc kosztować Barcelonę nie tylko 60 milionów euro plus bonusy. Ceną jego przyjścia może okazać się również miejsce piłkarza wychowanego przez klub od trzynastego roku życia. La Masia pozostaje sercem Barcelony. Szczególnie wtedy, gdy można je korzystnie sprzedać.

Źródła: Cadena SER, FC Barcelona – statystyki Casadó, FC Barcelona – kontrakt do 2028 roku, Mundo Deportivo

Sam transfer nie spadł z nieba dzisiaj. Już kilka dni temu Mundo Deportivo i AS informowały, że Almería negocjuje zakup części praw do 20-letniego bramkarza za około 2–3 mln euro, a Barcelona ma zachować mniej więcej 50–60% praw do zawodnika. Yaakobishvili miał możliwość pozostania przy pierwszym zespole, ale wybrał odejście, bo zależy mu na regularnej grze.

I trudno mu się specjalnie dziwić. Po sześciu latach w Barcelonie, wypożyczeniu do Andorry i całym procesie „rozwoju młodego talentu” finałem może być Segunda División i kolejna niewielka wpłata do klubowej kasy. Barcelona przynajmniej zabezpiecza się na przyszłość, zachowując sporą część praw — gdyby Yaakobishvili odpalił, zawsze będzie można przypomnieć, że przecież wychował się w La Masii.

Na dzisiaj sprawa jest jasna: bramkarza nie ma już nawet na treningu przed wyjazdem do Bazylei, bo jego transfer jest bliski zamknięcia. Jeszcze niedawno był jedną z opcji przy pierwszej drużynie. Teraz Barcelona może dopisać kolejne kilka milionów do rubryki „sprzedaliśmy wychowanka, ale zostawiliśmy sobie procent”.

To nowe ustawienie dla zawodnika, który w Juvenilu A występował przede wszystkim jako ofensywny pomocnik lub na prawym skrzydle. Flick już podczas zgrupowania w Anglii chwalił jego talent, ale teraz nie ogranicza się do oglądania go na treningach — próbuje znaleźć mu konkretne miejsce w ataku pierwszej drużyny. 

Ma to dodatkowy kontekst. Robert Lewandowski odszedł, przyszłość Ferrana Torresa jest mocno związana z rozmowami z PSG, a Barcelona nadal szuka napastnika. Jeszcze kilka dni temu Flick mówił, że granie bez klasycznej „dziewiątki” nie jest jego preferowanym rozwiązaniem. Teraz, obok transferowych nazwisk za dziesiątki milionów, sprawdza 16-latka. Barça potrafi długo szukać napastnika na rynku, żeby ostatecznie odkryć jednego kilka boisk dalej w Ciutat Esportiva. 

Fort wrócił tego lata po wypożyczeniu do Elche, ale jego droga do minut u Hansiego Flicka wygląda coraz ciaśniej. Barça ma na prawej stronie kilka rozwiązań, a zainteresowanie młodym obrońcą nie ogranicza się do jednego klubu. W najnowszych doniesieniach pojawiają się również Liverpool, Everton, Fulham i Inter. 

Barcelona przez lata lubiła opowiadać, że La Masia jest fundamentem projektu. Tego lata fundament najwyraźniej ma również cennik. Jeśli Dortmund przejdzie od kontaktu do oferty, Fort może stać się kolejnym wychowankiem, którego klub zamieni na miejsce w kadrze i pieniądze na inne operacje.

Barcelona zabezpieczyła sobie 50% kwoty z ewentualnej przyszłej sprzedaży zawodnika. To istotna zmiana względem wcześniejszego planu, bo jeszcze kilka tygodni temu Barça chciała przede wszystkim wypożyczyć 19-letniego lewego obrońcę, żeby regularnie grał i później wrócił do klubu. 

Czyli klasyczny kompromis: talent odchodzi na stałe, ale Barça zostawia sobie połowę przyszłej nadziei. Jeżeli Torrents odpali w Amsterdamie, klub będzie mógł przynajmniej przypomnieć, że całkiem go nie oddał. 

Problem — albo okazja, zależnie od potrzeb klubu — polega na tym, że Cortés ma konkretne oferty z LaLigi, Premier League, Serie A oraz innych europejskich rozgrywek. Sam zawodnik chce zostać w Barcelonie i walczyć o miejsce. Nadchodzący tydzień ma przynieść rozstrzygnięcie.

W teorii wypożyczenie Araújo stworzyło Cortésowi idealną szansę. W praktyce Barça wciąż rozważa przyszłość piłkarza, który mógłby wypełnić powstałą lukę. Zaufanie do młodzieży pozostaje mocne — tylko jak zwykle zapisano je drobnym drukiem.

Kapitan Barçy Atlètic przekonał trenera podczas przygotowań w Barcelonie i St George’s Park. Wcześniej udanie zadebiutował w pierwszej drużynie przeciwko Alavésowi, kończąc spotkanie z 95-procentową skutecznością podań. Klub rozważał sprowadzenie doświadczonego, najlepiej lewonożnego stopera. Pojawiały się nazwiska Cristiana Romero i Aymerica Laporte’a, ale żaden z tych transferów nie wydaje się obecnie łatwy.

Postawienie na Cortésa samo w sobie nie musi być złym ruchem. Problem w tym, że zaufanie Barcelony do akademii zwykle rośnie dokładnie wtedy, gdy rynek robi się zbyt drogi albo skomplikowany. La Masia znów ma nie tylko rozwijać piłkarzy, lecz także ratować plan, którego klub najwyraźniej nie zdążył przygotować przed odejściem jednego z kapitanów.

Jak informuje Ferran Martínez z „Mundo Deportivo”, Barcelona odrzuciła pierwszą ofertę Saudyjczyków i oczekuje ponad 30 milionów euro. Najchętniej zbliżyłaby się do 40 milionów, ale Al-Hilal na razie nie zamierza spełniać tych żądań. Rozmowy klubu z samym zawodnikiem są już natomiast bardzo zaawansowane.

22-letniego pomocnika obserwują także zespoły z Premier League, Bundesligi i Serie A, lecz żadna konkretna europejska propozycja nie wpłynęła. Najpoważniejszym kupcem pozostaje więc Al-Hilal, a Casadó czeka, aż oba kluby ustalą, ile dokładnie warte jest przywiązanie do barw.

Przy wycenianym na około 70 milionów euro Rodrim sprzedaż jednego wychowanka mogłaby opłacić ponad połowę kolejnego wielkiego projektu. La Masia nadal jest sercem Barcelony. Coraz częściej pełni jednak również funkcję awaryjnego portfela.

Jest co kopiować. „AS” wylicza, że Real może tego lata zbliżyć się do 200 milionów euro przychodów ze sprzedaży zawodników związanych z La Fábriką. Same odejścia Gonzalo Garcíi i Césara Palaciosa miały przynieść około 50 milionów, a Królewscy zachowali jeszcze 30% praw do obu piłkarzy. Sprzedają więc zawodnika, dostają pieniądze i nadal czekają na kolejne. W Barcelonie ten fragment planu szczególnie przypadł do gustu.

Barça zamierza częściej sprzedawać wychowanków z opcją odkupu lub zachowaniem części praw. Klub otrzyma natychmiastowy przychód, poprawi swoją sytuację w ramach Finansowego Fair Play, a jeśli zawodnik rozwinie się gdzie indziej, będzie mógł sprowadzić go z powrotem na ustalonych warunkach. Oczywiście pod warunkiem, że do tego czasu znajdzie środki na odkupienie własnego wychowanka.

La Masia nadal ma więc stanowić przyszłość Barcelony. Tyle że ta przyszłość najpierw pogra w innym klubie, pomoże domknąć budżet i być może kiedyś wróci. Barça przez lata próbowała udowodnić, że różni się od Realu. Ostatecznie uznała, że prościej będzie go naśladować.

Bernal rozegrał w poprzednim sezonie 33 mecze, strzelił pięć goli i pomógł Barcelonie zdobyć mistrzostwo Hiszpanii. Hansi Flick widzi w nim ważną postać przyszłego zespołu, a klub przekonuje, że nie znajdzie na rynku piłkarza o podobnym potencjale. Villa mimo to zamierza złożyć ofertę i sprawdzić odporność tych deklaracji na 30 milionów funtów.

Na razie nic nie wskazuje na to, żeby Barça chciała sprzedać wychowanka. W Katalonii status „nietykalnego” zwykle pozostaje jednak bezpieczny tylko do momentu, w którym ktoś rzeczywiście zaczyna wykładać pieniądze. La Masia ponownie może więc usłyszeć, że jest sercem projektu — przynajmniej dopóki serce nie otrzyma konkretnej wyceny.