Deco zamknął temat Álvareza. Po czym zostawił mu instrukcję na kolejny rok

Deco zapewnia, że Barcelona nie namawiała Juliána Álvareza do publicznego wymuszania transferu. Dyrektor sportowy potwierdził jednak, że klub złożył Atlético Madryt formalną ofertę, a chwilę później opowiedział historię własnego przejścia z Porto do Barcelony. Jej morał był wyjątkowo czytelny: zostać, dobrze grać i poczekać jeszcze rok.

Oczywiście nie była to oficjalna wiadomość skierowana do Álvareza. Deco tylko przypadkiem opowiedział ją podczas rozmowy właśnie o Álvarezie. W Barcelonie subtelność nadal polega głównie na tym, że nazwiska adresata nie wpisuje się na kopercie.

OFERTA BYŁA, ODPOWIEDZI NIE BYŁO

W rozmowie z RAC1 Deco potwierdził, że Barcelona próbowała pozyskać napastnika Atlético podczas letniego okna transferowego. Kataloński klub zaproponował rozłożenie płatności na trzy sezony. Dyrektor sportowy nazwał ofertę formalną i prawidłową.

Według jego relacji Atlético nie odpowiedziało na propozycję, ponieważ nie chciało sprzedawać zawodnika. Nie doszło zatem do porozumienia ani podpisania umowy. Álvarez pozostał w Madrycie i nadal jest piłkarzem Atlético.

– Zrobiliśmy wszystko dobrze. Złożyliśmy ofertę, ale nie otrzymaliśmy odpowiedzi. Nie chcieli sprzedać zawodnika i tyle – wyjaśnił Deco.

Barcelona przez całe lato przedstawiała się jako klub działający spokojnie i z szacunkiem. Jednocześnie Joan Laporta publicznie mówił o ofercie, Atlético publicznie odpowiadało, a nazwisko Álvareza regularnie wracało do mediów. Bardzo dyskretna operacja, o której wiedzieli właściwie wszyscy.

DECO PRZYPOMNIAŁ SOBIE PORTO

Najciekawsza część wypowiedzi pojawiła się wtedy, gdy Deco porównał sytuację Argentyńczyka do własnych doświadczeń. W 2003 roku pomocnik chciał opuścić Porto i przenieść się do Barcelony, ale prezydent portugalskiego klubu Jorge Nuno Pinto da Costa nie zgodził się na transfer.

– Pinto da Costa powiedział mi, żebym został jeszcze rok, a później pozwoli mi odejść, dokąd będę chciał – wspominał Deco.

Zawodnik został więc w Porto na sezon 2003/2004. Pod wodzą José Mourinho wygrał Champions League, został uznany za najlepszego piłkarza finału z AS Monaco, a następnie przeniósł się do Barcelony. Porto otrzymało wówczas 15 milionów euro oraz Ricardo Quaresmę.

Deco podkreślił, że miał także korzystniejszą finansowo ofertę z Chelsea, ale chciał grać dla Barcelony. Jego zdaniem jedyne, co mógł zrobić po zablokowaniu transferu, to dobrze wykonywać swoją pracę i czekać na kolejny rok.

TO NIE PLAN, TYLKO WYJĄTKOWO WYGODNA ANALOGIA

Dyrektor sportowy nie powiedział, że Barcelona ponowi ofertę za Álvareza w 2027 roku. Nie potwierdził również żadnego porozumienia z piłkarzem. Łączenie jego historii z sytuacją Argentyńczyka jest więc interpretacją, a nie oficjalnym planem klubu.

Trudno jednak nie zauważyć, jak wygodnie ułożono tę opowieść. Atlético nie chciało sprzedać zawodnika? Deco również kiedyś nie otrzymał zgody na odejście. Álvarez musi zostać w Madrycie? Deco został w Porto. Barcelona nadal pozostaje jego wymarzonym kierunkiem? Dyrektor sportowy właśnie wyjaśnił publicznie, jak należy spędzić rok oczekiwania.

W tym samym wywiadzie Deco przekonywał, że Barcelona nigdy nie prosiła Álvareza o publiczne zadeklarowanie chęci opuszczenia Atlético. Być może rzeczywiście nie musiała. Czasami wystarczy autobiografia podana w odpowiednim momencie.

BARCELONA TWIERDZI, ŻE POSZŁA DALEJ

Deco stwierdził również, że nie chce już rozmawiać o Álvarezie. Po nieudanej próbie sprowadzenia Argentyńczyka Barcelona pozyskała Gabriela Jesusa, którego uznano za zbliżony profil napastnika. Dyrektor sportowy zaznaczył, że zastąpienie Roberta Lewandowskiego było praktycznie niemożliwe i klub musiał szukać innego rozwiązania.

Na dzisiaj temat transferu Álvareza jest zamknięty. Atlético odmówiło sprzedaży, Barcelona wybrała alternatywę, a zawodnik pozostał w swoim klubie. Nie ma potwierdzenia, że rozmowy zostaną wznowione za rok.

Została tylko historia Deco. Zupełnie niewinna, pozbawiona drugiego dna i opowiedziana akurat wtedy, gdy pytano go o piłkarza, którego Barcelona nie zdołała kupić. Teraz Álvarez może po prostu grać dobrze i nie wyciągać z tej anegdoty żadnych pochopnych wniosków.